Z'n gangetje...

..zo gaat het hier,

gewoon z'n gangetje.

Slapen, eten, werken.

Buiten zijn, klussen, sjouwen en tussendoor genieten

van al het moois om ons heen.

Het was een mooie dag vandaag, 

en vanavond waren we ook nog buiten bezig.

Er kwam een donkere dreigende lucht aan,

maar het viel mee, de bui was zo weer vertrokken.

Maandag worden ze geschoren, de schapen.

Ze zijn er wel aan toe..

Onze Piet is ter observatie bij buurvrouw-oma.

Hij zat niet lekker in zijn veren de laatste tijd,

helemaal opgekropt en stilletjes, en hij had een piepende ademhaling.

Makkelijk dan zo'n buurvrouw met dierenkliniek;)

Ik geloof dat 'ie het wel naar zijn zin heeft,

het gaat al een stuk beter.

Oh ja,

en er zijn ook weer jonge caviaatjes geboren...

5 stuks.

Zijn ze niet uber-cute..?

Het is tijd voor de ezeltjes.

Leuk zijn ze hoor, en ook schattig enzo,

maar één ding;

ze stinken... 

man o man, wat stinken die beesten!

Het zijn Onte-viezeriken,

echt.

Niks geen gevoel voor hygiëne.

Je kunt je kont niet keren, of ze liggen na een heerlijke borstelbeurt te rollen in het vieze stro,

of stampen door hun eigen drollen.

Niet altijd hoor,

als het droog weer is, en ze komen niet te veel binnen, dan gaat het wel.

Maar soms...

Ik vind het dus ook niet vreemd dat dochter niet wil helpen vanavond:

"ja mam, wat denk je zelf..'k heb net gedouched...!

Ik reken het dus ook zo uit, dat ik ze pas ga verzorgen als alles klaar is,

en ik daarna ook direct onder de douche kan springen;)

En ze vinden het toch zo lekker hè..

Meestal begin ik met Meneer van Rijswijk.

Hij is nogal dominant, dus vooruit.

Maar terwijl ik bezig ben loopt Sisi dan al om ons heen, en duwt

steeds haar neus tegen me aan.

Ze kan niet wachten..

Maar dan hè.

Dan is hij helemaal klaar, en begin ik met haar.

En dan gaat ie me toch een partijtje vervelend doen!

Sjonge..

Moet ik nog streng worden ook,

tegen een ézel...!

Ik zei het al;

het gaat hier gewoon z'n gangetje...

A room with a view

Naar Londen zou ze gaan met school,

en ze keek er al maanden naar uit.

Superleuk natuurlijk voor haar,

en aangezien moeders meestal niet mee mogen

verzon ik een plannetje.

 

 

Best wel een beetje impulsief hoor;

een paar dagen van te voren lichtte ik houthakker pas in

maar gelukkig was hij bereid om mee te helpen.

 

Om half zes 's morgens moest ze op school zijn,

dat betekende dus niet alleen voor haar, maar ook voor mij een lange dag.

Zo liep ik dan al rond half zeven mijn rondje door de polder

om daarna helemaal fris en fruitig aan het Karwei te beginnen.

 



 

Nu weet ik niet of jullie meiden hebben,

maar het eerste gedeelte: het Grote Leeghalen

was dus al een dag werk hè...

Een hele lange dag ..

 

 

 

De ezeltjes moesten maar wachten,

geen gepoets of geborstel vandaag.

Dan maar lekker in de zon liggen...

 

 

Op woensdagochtend racete ik naar bouwmarkten

en woonwinkels.

Op woensdagmiddag verfde ik de muur.

 

 

Op woensdagavond maakte houthakker een mooie lambrizering van steigerhout

 

 

En oudste,

haar broer timmerde een vensterbank.

Ik dacht eerst een gewone kleine vensterbank te maken,

maar bedacht later dat een complete vensterbankkast wel handig zou zijn.

 

Oké, prima

maken we dat toch..!

 

Het is zo grappig,

want iedereen had zijn aandeel in deze klus.

 



 

Zelfs middelste, die niet zo van het timmeren is,

maar wel vroeg naar bed wilde.

 

En dus heel lang wakker lag van de herrie :)

Dochter is een echte stoere chick,

dus haar bureau beitste ik antraciet

(nadat jongste het had geschuurd)

 

Met wat leuke accentjes in zwart..

 

 

Het stoeltje van de bouwmarkt vond ik precies de stijl die ze wel leuk zou vinden.

Dus de rest was makkelijk bij elkaar gezocht.



 

Dit is het resultaat geworden:

 

 

 

 

 

 

A room with a view..  wie wil dat nou niet?

 

 

Een beetje schor en uitgeput kwam ze weer thuis vrijdagavond.

Met een tas vol spullen en een hoofd vol herinneringen.

 

OF ze blij was??

Reken maar!!

 

Ze gaat de rest van haar leven voor me stofzuigen zei ze.

 

grapje;)

Zuid-Limburg

We hadden veel te hard gewerkt in onze vakantie vorige week vonden we,

dus gingen we er even tussenuit.

Met z’n vieren, de grote jongens lieten we thuis, die kunnen zichzelf wel redden.

Althans zo doen ze altijd, reden we naar Zuid-Limburg.

Dat was alweer zo'n poos geleden.

Misschien wel twaalf jaar terug in de tijd reden we met een bestelbus vol spullen en toen nog drie kinderen naar het heuvelland waar we logeerden op een hoeve.

Stukje bij beetje komen er steeds meer herinneringen boven als we de heuvels weer zien.

Hebben jullie dat nou ook altijd? Dan loop je van “oh ja, hier hebben we toen gegeten” en “kijk, toen zat die winkel hier ook al..” en "welk jaar was het nou ook alweer?" "nee joh, we hadden

toen helemaal geen fietsen meegenomen...toch?"

Onze eerste stop bij de fluweelgrot haalt ook heel wat op.

We hadden destijds de bus keurig in een parkeervak geplaatst met neus naar de muur en parkeerkaartje achter de voorruit. Weliswaar aan de bijrijderskant, maar dat zou toch niets uitmaken.

Houthakker liep die middag tot ergernis en zwetens toe wel twee of drie keer de heuvel op en weer af om het parkeerkaartje te verlengen. Hij sportte toen nog niet zo veel, het was warm en de kinderen waren nog een stuk jonger;)

Ik kan dan ook nog precies het gevoel oproepen van het Moment van Terugkeer bij de bus…

Jengelende, vermoeide en bezwete kinderen, ons geroep van “uitkijken, op de stoep blijven en kom nou es hier…”

En toen die bon achter de ruitenwisser…

Houthakker was om te spetteren  en mijn “het komt wel goed, ze hebben gewoon niet de moeite genomen om even om de bus te lopen, en dit hoeven we echt niet te betalen” kon hem niet echt meer tot bedaren brengen die middag….

Natuurlijk kwam het goed en hoefden we het niet te betalen.

Maar vergeten doe je zoiets nooit meer, Ha!

Nu dus weer bij de fluweelgrot.

En opnieuw onder de indruk van de mooie muurtekeningen en verhalen over vroeger.

Jongste vindt het ook reuze interessant, en loopt met zijn zaklampje voorop achter de gids.

In de ruïne vindt hij de mooiste plekjes en uitzichten.

We wandelen door Valkenburg en eten gezellig en lekker.

Houthakker stapt op de fiets, en rijdt wat heuvels op en af.

Want hé.. Zuid Limburg en dan niet even een rondje op de MTB, dat zal toch niet he..

Zelfs als het regent is dat nog leuk..

Vind hij..

We slapen een nachtje in een hotel en de volgende morgen gaan we (met een omweg, want natuurlijk zoeken we nog “even” naar de hoeve waar we destijds logeerden) naar kasteel Hoensbroek.

Altijd mooi, zo'n kasteel bekijken en zien hoe de mensen daar

vroeger leefden.

Het grote verschil tussen rijk en arm en de etiquette.

Jongste vond het maar vreemd (en wij trouwens ook) toen hij hoorde

dat mensen soms rechtop sliepen in de kleine bedden.

Of met z'n allen om elkaar warm te houden.

En dat je dan regels had, zoals ruimte overhouden voor elkaar in bed

en niet woelen

enzo...

Op de grote binnenplaats stonden allerlei spellen van vroeger.

Ook dingen waar ik nooit goed in was.

Houthakker wel dus...

's middags reden we naar Maastricht, waar we slenterden door de winkelstraten

naar de brug over de rivier en weer terug.

Af en toe een bui, maar dan duik je gewoon een terras op..

Hier bij het Vrijthof keken we uit het raam,

er waren nog "terrasplaatsen"  las ik op een bord voor de concerten van André Rieu.

Wat een feest moet dat zijn dan daar op al die terrasjes, lijkt me heel leuk...

Deze dag werd de kermis opgebouwd en jongste zeurde dat ie terug wilde

als de kermis open was.

Met de gigantische megaherrie van de pas gehouden kermis in het buurtdorp nog

 achter mijn trommelvlies

(ik hield het welgeteld 7 hele minuten vol)

kon ik niet anders dan hem teleurstellen...

Hè wat jammer nou jongste,

dat treffen we slecht; we moeten weer naar huis.

Volgende keer beter dan maar.....