Istòria de Sardigna aragonesaTerritòriu de sa Corona de Aragona
Cun sa conchista de is territòrios pisanos apartentos a su Giuigadu de Càlaris e de Gaddura, paris cun cussos de s'ex-Repùblica de Tàtari, in su 1324 si fiat realizadu a cuncretu su primu nùcleu de su Regnu de Sardigna e Còrsica bòlidu dae Bonifàtziu VIII in su 1297 e incumentzat s'Istòria de Sardigna aragonesa chi si fiat perlongada fintzas a su 14 de ghennàrgiu 1479, cando de s'unione personale intre Ferdinandu II de Aragona e Isabella de Castìllia si fiat originada sa Corona de Ispagna,mancari sa Corona de Aragona fiat surbida formalmente isceti cun su coladòrgiu de sa Corona de Ispagna a sa dinastia noa borbònica, a primìtzios de su de 18 sèculos. Is chentuchimbanta annos chi ant caraterizadu custu perìodu ant rapresentadu pro s'ìsula una incuida repentina, pro neghe de is gherras intre catalanu-aragonesos, repùblicas marineras e arbaresos, e pro is epidèmias violentas chi ddos ant acumpangiadu. Custu at postu fine a su protzessu de annoamentu econòmicu e culturale chi Pisa, Gènova, is Giuigados e sa Crèsia matessi cun is òrdines monàsticos suos aiant portadu a in antis durante tres sèculos.
Una pipia chi rapresentat a Takenouchi-No-Sukune, ministru de s'imperadore Ojin
Una pipia (musha-ningyo) chi rapresentat a Takenouchi-No-Sukune, ministru de s'imperadore Ojin; agabbu de su perìodu Edo, su de 19 sèculos, Giapone. Museu de Ann e Gabriel Barbier-Mueller, Dallas (Texas); sa fotografia l'ant fata durante un'esibitzione in su Museu de sas Artes Primitivas de Parigi.
