Tagarchief: geraniums

Stralend

Posted on by
5

In deze straat staan altijd mensen foto’s te maken. Niet zo gek omdat je vanwege het hellende vlak een fraai overzicht krijgt met als beloning het Palazzo dei Consoli. Daarin zetelde vanaf 1321 de politieke macht en vanaf 1909 is het een gemeentelijk museum (klik) dat we lang geleden bezochten. De trap waarop elke tree een pot rode geraniums staat, is ook een gewild foto-object.

We stapten voor het eerst sinds jaren weer eens binnen bij Locanda del Duca waar we evengoed als oude bekenden begroet werden. Bij het verlaten van het restaurant was dit het uitzicht. En deze zonnige dag zorgde er bovendien voor dat hier en daar de was al stralend buiten hing.

Hoogteverschillen

Posted on by
8

Aangezien Gubbio tegen een berg is gebouwd, zijn er nogal wat straten waar geklommen moet worden. De restaurants die tafeltjes buiten zetten, bouwen in dergelijke gevallen plankiers om te voorkomen dat je eten van je bord afschuift én om horizontaal te kunnen zitten. In de straten die evenwijdig met de berg lopen is het voor de horeca wat makkelijker, de tafels en stoelen kunnen gewoon op straat staan.

Maar een stad met hoogteverschillen blijft het en dat ervaar je telkens weer als je een hoek omslaat. Het gekanaliseerde stroompje staat vrijwel droog en dat mag wat mij betreft wel een zomer lang zo blijven. Deze doorloop van het ene plein naar het andere is onlangs gerestaureerd en men heeft de brug van een glazen afscheiding voorzien waardoor het zicht mooi behouden bleef. Bij de laatste foto hing ik over een hek al zie je dat hier niet. Ik wilde zowel de scooter, de geraniums en de bloeiende jasmijn in één beeld vangen en dat lukte. Achteraf gezien had ik de camera wat meer naar beneden moeten richten en dan maar geen geraniums in beeld. Ik ga het gewoon nog eens opnieuw doen. Maar niet vandaag.

Weekje zonder zorg

Posted on by
5

Het was bijna donker toen we arriveerden gisteravond. Het huis stond ons in al zijn kloekheid op te wachten. Een inspectie van de tuinplanten zat er toen niet meer in. Te donker en ook geen zin meer in.

Het was natuurlijk wel het eerste wat we gingen doen bij daglicht. Toen we een week geleden vertrokken, wisten we dat het hier warm en droog zou zijn. Een week zonder onze zorg voor al dat jonge spul vereiste dus nogal wat maatregelen voordat we Caldese verlieten. De tomaten in de kruiwagen die gevuld was met water, hebben het prima overleefd. Zo ook de geraniums in de kunststof werkmanden. Schalen met zelf gezaaide afrikaantjes en de citroenmelisse werden onder het moestuin-druppelsyteem geschoven.

Op heel korte termijn gaan nu de tomaten echt de grond in. Ik laat ook binnenkort de courgettes zien, die het heel goed doen. Maar eerst moet daar het onkruid gewied worden. De natuur heeft ons opnieuw weer zeer verrast met een snelle groei van gewenste én ongewenste planten. Vlinders en bijen dartelen om ons heen, wij dartelen genoeglijk mee.

Voor twee liefhebbers

Posted on by
7

Niet alleen ónze wijnoogst is mislukt vorig jaar. In heel Italië is in 2023 21% minder wijn geproduceerd dan voorgaande jaren. Dat heeft alles met het veel te natte voorjaar te maken. Om toch een kleine voorraad voor eigen gebruik te hebben, togen we vanmorgen naar de wijnmaker waar we eerder wel eens druiven hebben gebracht als wij te veel hadden om alles te verwerken. We tapten vijf liter rood en vijf liter wit van deze streekwijn, die het resultaat is van aangeleverde druiven van diverse boeren. We gaan dat zelf nog in flessen doen.

Vlak naast de wijnmakerij zit een landbouwwinkel. En zoals de wijnboer zich graag bezighoudt met wijn, zo kan ik me verlustigen aan tuinplanten. Dus gingen er drie geraniums mee, een peterselieplantje en vier courgettestekken. En wanneer de één gaat bottelen, stopt de ander nog maar eens haar handen in de aarde.

Warm, nat en winderig

Posted on by
6

Dit is de warmste Kerstmis sinds weet ik veel, misschien ook wel de natste. Het is niet zo belangrijk maar wel dat we vanmorgen ineens de blauwe lucht weer zagen. We wisten niet hoe snel we naar buiten moesten om daar van te profiteren. De roze geraniums in de bloembakken boven de deuren, zijn nog steeds niet kapot gevroren.

Kijk nou toch hoe blauw die lucht is, we bleven elkaar er op wijzen. Bij de woonboten aan de Kantoorgracht staat een fiets als plantenbak decoratief te wezen. En bij een bankje een stuk verderop bloeien hyacinten en werpt de schaduw een prachtig motief op de bloempot. We zijn inmiddels een uurtje verder en de lucht ziet weer grijs. Wat zijn we blij dat we op tijd de benen hebben gestrekt.

Zeg het met bloemen

Posted on by
8

Het zal nog wel loslopen met die bloemenpracht in Spello, dacht ik. Het is nog niet de tijd voor geraniums, margrietjes, petunia’s en begonia’s. Maar de bewoners van dit mooie middeleeuwse plaatsje doen er toch alles aan om hun imago waar te maken.

Dus liepen we verlekkerd door de straten en stonden stil bij elk doorkijkje. Nou ja, ik vooral. Kijk wat ik hier op een traptrede voor een huis zag liggen. Goudsbloemen en blauweregen liggen te drogen. Spello is namelijk wereldvermaard om het bloementapijt (infiorate) dat ter gelegenheid van Corpus Christi voor één dag de straten siert. Als je daar meer over wil lezen en vooral zien, klik dan even hier. De foto van het bloemtapijt komt ook van Ciao Tutti, hét Nederlandstalige platform met informatie over Italië. Zeer aan te bevelen.

Zelfs eenvoudige en stenige hoekjes worden met groen versierd. De kleurenpracht zal over een maand of twee veel uitbundiger zijn maar voorlopig hebben we weer een hoop ogenvreugd beleefd.

Wespennest en theecompost

Posted on by
8

In de potten waarin de geraniums het leven hebben gelaten, wilde ik toch nog graag iets bloeiends hebben. Bij het omscheppen van de nog vochtige aarde kwam ik een onverteerd theezakje tegen. Dat krijg je als je composteert en zelf je tuinaarde maakt. Het zakje mocht blijven, plantje er op en nog voor een paar weken een fleurig uitzicht.

Verder met andere klusjes, zoals het snoeien van de lavendel. Daar ben ik wel een paar uur mee bezig. Vanwege de rug wissel ik dat af met rust. Prima te doen in het zonnetje. De wijnboer controleert telkens de gisting van de witte wijn en dat verloopt allemaal prima. Hij wilde dat afwisselen met het beter ophangen van een lamp waar al een tijd geen stroom meer op staat en het peertje uit is. Daar blijkt zich inmiddels een wespenkolonie te hebben gevestigd. Vlak boven de keukendeur en we hebben er totaal geen last van. Dat klusje schuiven we door. Naar wanneer weten we niet. Na de vorstperiode als die komt? We houden het wel nauwlettend in de gaten de komende dagen.

Bij nadere inspectie

Posted on by
9

In alle stadia van rijpheid bieden de vijgen zich aan. Daar gaan we de komende tijd lekker van snoepen of nog tot chutney en jam verwerken. Aan de consumptiedruiven van de pergola hoef ik niets te doen, de opbrengst is klein dit jaar en veel is verdroogd. Die paar trossen krijgen we zelf wel op.

Aardbeien, vooral die restplantjes die we in potten hadden gezet, hebben onze afwezigheid prima overleefd want ze stonden onder een waterdruppelaar. Drie geraniums daarentegen zijn dood gegaan. Niet vanwege de droogte maar ze zijn verzopen. Stonden in hun terracotta potten in grote plastic tuinemmers met een klein laagje water erin, toen wij vertrokken. De plensbuien van de laatste week hebben ze niet kunnen verwerken. Jammer dan. Een hanggeranium en de munt staan nu weer gezellig bij elkaar een vrolijk hoekje te vormen. De munt maakte zelfs uitlopers door het riet heen.

Ach ja, de eerste dagen na terugkeer lopen we alles weer na. De berichten uit de wijngaard stemmen hoopvol, bij onze vrienden helaas niet. Over hoe dat allemaal verder gaat laat ik verderop in de week wel weten.

Leuker dan wieden

Posted on by
9

Voor het eerst sinds onze aankomst maandag, verlieten we onze berg voor een paar uur. De band van de kruiwagen moest worden opgepompt bij het benzinestation. Bij de meubelstoffeerder bestelden we stof waarmee ik de buitenbank opnieuw ga bekleden. Dat gaf nog aardig wat spraakverwarring maar komt goed. Wordt nog een heel project en daar ga ik het later nog wel eens over hebben. We kiepten vuilnis in containers aan de voet van de berg en kochten verse melk voor de cappuccini. Maar uiteindelijk was dat allemaal een opmaat naar het leuke tuincentrum in Gualdo Tadino.

Salvia, munt, een leuke bodembedekker (waarvan ik nu de naam al niet meer weet) en een paar geraniums. Daar heeft een mens toch zin in, hè. De boel een beetje opfleuren, onkruid wieden kan altijd nog.