Tagarchief: kapper

De liefde voor Delft

Posted on by
12

Het zijn de geijkte Delftse foto’s die ik vandaag laat zien. Nu we hier toch zijn, heb ik meteen een afspraak gemaakt met mijn kapster. Zij weet gewoon beter om te gaan met mijn Nederlandse melkboerenhondenhaar dan die aardige Italiaan die gewend is aan de mooie volle bossen van de Italiaanse dames. Terwijl ik met een keurig koppie de salon verlaat, bots ik bijna op tegen Hermieneke. Behalve dat we elkaars blog volgen, delen we de liefde voor het Delftse Centrum waar we beide wonen. Het was onze tweede toevallige ontmoeting maar een volgende keer mag niet meer toevallig zijn en gaan we wat mij betreft nog eens een koffie of thee-afspraakje maken in restaurantje om onze gezamenlijke hoek.

De wijnboer kwam me met de auto afhalen bij de kapper en stond midden op de smalle rijbaan naast de gracht, waardoor het gesprekje met Hermieneke nogal kort verliep. We deden wat boodschappen en eindigden vlakbij huis voor de geopende Koepoortbrug. Toch ook een heerlijk Nederlands fenomeen zo’n ophaaldinges. Er voer een plezierjacht dat niet boven het wegdek uitstak. Daardoor voelde het alsof we voor joker stonden te wachten. Maar ach, we hebben de tijd. En een foto.

Moet ook gebeuren

Posted on by
7

Enig idee waar ik gistermiddag was? Voorgaande jaren ging ik in een seizoen vaak genoeg terug naar NL om daar ook mijn kappersbezoek in te plannen maar dit jaar is mijn Italiaanse kapper Matteo weer de klos. Nou vind ik het sowieso altijd al lastig om uit te leggen hoe ik mijn haar geknipt wil hebben, dus in het Italiaans is het nog een graadje lastiger. Gewoon overal twee centimeter eraf, is nog het meest adequaat. Matteo is aardig en vaardig, spreekt zelfs wat Engels en we hebben zo’n echt kapperspraatje over het weer en de verschillen ervan tussen Nederland en Italië. Als ik tenslotte uit de stoel stap denk ik: dat krijg ik thuis wel wat meer naar mijn zin. Herkenbaar toch? Geldt overigens niet voor mijn nederlandse kapster.

Krijg er nooit genoeg van

Posted on by
7

De eerste keer gisteren, liep ik er alleen maar lángs. Ik had met een oud-collega even een hapje gegeten bij Hanno op het Doelenplein. De Doelentuin ligt er vlak achter en gistermiddag stak ik het door toen ik op weg ging naar de kapper.

Ik heb op dit blog al zo vaak foto’s van dit stukje groene binnenstad laten zien, dat het jullie als lezers misschien gaat vervelen. Maar mij niet. Elk jaargetijde is mooi en ik loop hier altijd behoorlijk te genieten. Niet in de laatste plaats ook van de zingende vogeltjes. De narcissen zijn al over hun top, de paarse krokussen op z’n mooist en de rododendron is net begonnen met de bloei. Zodra die helemaal op z’n mooist is, duik ik er met macrolens en al, nog een keertje in.

Vrouw Jutte liep hier ook

Posted on by
12

Mijn loopje naar de kapper gaat altijd via dezelfde route. Ik doorkruis de fraaie Doelentuin. Nu de nadruk steeds meer op vergroening van steden komt te liggen, prijs ik mezelf telkens gelukkig hier om de hoek te wonen.

Via de poort aan het eind (of het begin, het is maar van welke kant je het bekijkt) passeer ik het filmhuis Lumen en hoop daar een aankondiging van een Italiaanse film te zien maar die draait er momenteel niet.

Ik steek de autovrije Pluympot door. Over die merkwaardige naam schreef ik hier al eerder. Ik eindig op het Vrouwjuttenland waar de kapster al op me wacht. Er moet ooit een zekere Vrouw Jutte hier land hebben gehad, de naam is al bekend sinds 1432. En ook al is het ongezellig weer, ik ben mijn dag goed begonnen. Geen pluim op mijn hoed maar wel met net geknipte haartjes loop ik onder mijn plu weer naar huis met Vrouw Jutte in mijn kielzog.

Bedrijvigheid

Posted on by
11

Er wordt druk gewerkt aan de kademuren van de diverse grachten. Vanaf kleine pontons hoor je werkgeluiden en zie je mannen bezig. Op de kant staan zakken vol met bouwmaterialen. Een stad heeft zo zijn onderhoud nodig en ik ben altijd blij als ik zie dat daar kennelijk geld en aandacht voor is .

Ik was nog vóór tien uur onderweg naar mijn kapster, dat is best vroeg voor mijn doen. Het viel me ook op dat de brug bij het Rietveld vol verpakkingsmateriaal lag. Enfin, toen ik op de terugweg was kon ik al vast stellen dat de ophaaldienst voor papier langs was geweest. Al die logistieke processen die een stad leefbaar houden, zijn toch weer mooi georganiseerd.

Stoepgroen

Posted on by
5

Met een mobieltje in de hand is er in mijn onmiddellijke omgeving altijd wel wat te fotograferen. Blauwtinten tegen een grijze gevel, ik vind het schitterend. Meteen maar even kijken bij de familie Meerkoet, waar Moeder nog op het nest zit dat behalve uit plastic flessen ook uit twee zwarte schoenen bestaat. Het bijzonder grote jong heeft net van Pa wat waterplantjes gekregen.

Het is de tijd voor stokrozen, keurig onderhouden pottentuintjes en plantenbakken bij boomspiegels. Tijd ook voor mijn onderhoud bij de kapper. Vanuit haar wachtbankje nam ik de laatste foto. Ik heb niet alleen de zomer in mijn bol maar ook in mijn haar.

Van thuis naar thuis

Posted on by
8

De Doelentuin met bloeiende krokussen ben ik net gepasseerd, de klanken van het carillon komen boven het gekwetter van de halsband parkieten uit. Ik passeer het filmhuis en ben op weg naar mijn kapper. In Delft, ja. Sinds gisteravond zijn we weer hier en ook al waren we maar tien dagen in ons andere thuis, met hernieuwde belangstelling bekijk ik deze omgeving.

Een miniterrasje voor een zonbeschenen huis en een gracht die ondanks gebrek aan groen, toch voorjaarsachtig aandoet. Met een aanmerkelijk korter kapsel loop ik door mooi oud Delft terug naar huis. Hier wachten drukke en gezellige weken vol met afspraken op me. Maar eerst maar eens mijn koffertje uitpakken.

Hedendaagse dilemma’s

Posted on by
7

Jarenlang ging ik in het pand naast het trapgeveltje naar de kapper. Na de eerste lockdown bezocht ik een andere kapsalon en dat beviel me zó goed, dat ik daar gebleven ben. Over het algemeen ben ik best trouw aan winkeliers en ik vond mijn ‘ontrouw’ dan ook lastig maar de betreffende kapper droeg geen mondkapje en gezien mijn voorgeschiedenis zocht en vond ik een kapsalon waar dat wel gebeurde.

Inmiddels is mijn oude kapper met pensioen en zit er sinds kort in zijn oude pandje een aardige bloemenwinkel. Een beginnend onderneemster die ik uiteraard van harte een succesvolle zaak gun. Dus kocht ik bij haar een paar losse bloemen die ik thuis in een fles schikte. Maar nu dient zich het volgende dilemma aan want we kopen onze bloemen en weggeefboeketten al jaren bij een sympathiek echtpaar in een stalletje op de grens van Delft en Rijswijk. En hen gunnen we ook onze klandizie. En dit alles nog afgezien van het feit dat bij bloementeelt enorm veel gif wordt gebruikt. Dus beter wat takken uit de natuur of bloemen uit pluktuinen te kopen. Enfin, met dit summiere boeket heb ik mezelf en de beginnend onderneemster toch een plezier gedaan.

Als je haar maar goed zit!

Posted on by
7

Heel lang hoefde ik hier niet te wachten nadat ik door Matteo van een keurige Italiaanse coupe was voorzien. Naast zijn kapsalon is een rustige patio waar ik me installeerde omdat ik aannam dat de wijnboer wel wat langer weg zou blijven op zijn missie een Codice Fiscale te bemachtigen bij de gemeente Gubbio. Het is een beetje te vergelijken met ons oude Sofinummer. Maar goed. Dat gaat hier toch wat stroperiger dan wenselijk. Het vinden van de juiste ambtenaar achter het juiste loket is hem vanmorgen niet gelukt. Op het adres dat hij had doorgekregen van de bank, was de betreffende afdeling niet meer aanwezig. Naar welk gebouw het was verplaatst, kon men hem niet vertellen. De gemeente zetelt hier in verschillende prachtige maar slecht onderhouden oude palazzi met doolhof achtige gangen, waarin het lijkt of niemand van een ander zijn bestaan af weet.

Hij is tenslotte verwezen naar Gualdo Tadino, een buurgemeente met wie Gubbio onder meer het ziekenhuis deelt. Er is een Engels talig formulier gedownload en we gaan volgende week maar eens kijken of Gualdo over het juiste loket blijkt te beschikken. Tijdens al dit soort ondernemingen rijden we wel door een prachtig gebied en dat is ook wat waard.

Zoek de verschillen

Posted on by
16

Kijk, er stond kerstversiering in de vensterbank toen ik op 18 december op een knipbeurt wachtte. Die zelfde avond kregen alle kapsalons (en zij niet alleen) weer te horen dat ze voor onbepaalde tijd gesloten moesten blijven. Ik was dus net op tijd, toen.

Vandaag zat ik er weer. Wachten is hier een genoegen. Het uitzicht op de Nieuwe Kerk maakt dat ik me graag even nestel op de bank voor het raam. In tegenstelling tot de vorige keer scheen vandaag de zon al lag dit stuk van het Vrouwjuttenland net in de schaduw. Met een kort koppie en tegen een snerpend koude wind in, liep ik weer naar huis. Daar dook ik met de weekendkrant en een tijdschrift in een zonnig hoekje. Ik maak een pannetje verse soep en doe verder niks bijzonders. De wijnboer sportte vanmorgen een uur, ik deed dat gistermiddag. We vinden dat we een rustige dag hebben verdiend.