İçeriğe atla

sırt

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Sırt

Türkçe

[düzenle]
(anatomi, primatlar): Bir insanın sırtı

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi سرط, سرت, سراد, Eski Türkçe.

Söyleniş

[düzenle]

sırt (belirtme hâli sırtı, çoğulu sırtlar)

  1. (anatomi, primatlar) İnsanlarda boyundan bele kadar uzanan üst bölüm
  2. (anatomi, zooloji) Omurgalı veya omurgasız hayvanlarda boyundan kuyruk sokumuna kadar uzanan üst bölüm
    • "Arabacı katırın sırtına binmiş." - Falih Rıfkı Atay
  3. İnsanın üstü
    • 2011:Murathan Mungan, 2011, Beşpeşe, sayfa 17 , Metis Yayınları
      "Elinde okul çantası, sırtında önlüğüyle o gece ve ondan sonraki birkaç gece komşu evlerinde kaldı."
  4. Kesici araçların kesmeyen kenarı
  5. (coğrafya) Dağların veya tepelerin üst bölümü
     Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak
    Boşanır sırtlara, vâdîlere, sağnak sağnak.
     M. Â. Ersoy
  6. Bir şeyi üstü, üst bölümü
    • 1937:Hasan İzzettin Dinamo, 1937, Deniz Feneri, sayfa 12 , Bozkurt Yayınları
      "Traktörlerin sırtında yağız delikanlılar"
  7. (kitap) Dikilmiş veya ciltlenmiş kitaplarda dikişin bulunduğu bölüm
  8. (Andırın, Düziçi ağzı) elbise


Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe syrt (syrt)

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: sırt

sırt

  1. (anatomi) sırt

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: sırt

sırt

  1. arka
  2. gövdenin arka tarafı
  3. kuzey

Kumanca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: sırt

sırt

  1. (coğrafya) tepe
  2. (coğrafya) yamaç

Tatarca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: sırt

sırt

  1. (anatomi, primatlar) sırt