Obultronius
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From obultrōneus (“voluntary, spontaneus”) + -ius.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [ɔ.bʊɫˈtroː.ni.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [o.bulˈtrɔː.ni.us]
Proper noun
[edit]Obultrōnius m sg (genitive Obultrōniī or Obultrōnī); second declension
- a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by:
- Obultronius Sabinus, a Roman quaestor
Declension
[edit]Second-declension noun, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Obultrōnius |
| genitive | Obultrōniī Obultrōnī1 |
| dative | Obultrōniō |
| accusative | Obultrōnium |
| ablative | Obultrōniō |
| vocative | Obultrōnī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
